Nick van Doorn mocht zichzelf op 2 juni 2025 officieel Meester Patissier noemen. “Je vertelt je hele levensverhaal in je portfolio. Mijn producten draaiden allemaal om de mensen om me heen.” En die mensen steunen hem ook nu, na zijn zware motorongeluk afgelopen september.

In de serie interviews met Meesters Boulanger en Patissier legden we ze altijd dezelfde vijf vragen voor. Dat deden we ook met Nick van Doorn, net na zijn Meestertitel. Die tekst willen we uiteraard plaatsen, want over veel dingen denkt hij nog exact hetzelfde. Maar ondertussen ziet zijn wereld er wel heel anders uit, dus daar beginnen we mee.

Je kreeg half september een zwaar motorongeluk, wat gebeurde er precies?

“Ik was een weekend weg met vrienden, op de motor, dat doen we eigenlijk elk jaar. Mooie tochten maken, lekker eten en met acht man op een kamer slapen. Op de terugweg reed ik op positie twee toen een tegenligger in de bocht over de middellijn reed. Ik moest uitwijken, maar je ligt op zo’n moment al diep in de bocht. Ik moest mijn lijn terugvinden, maar knalde met mijn banden tegen een stoepje van dertig centimeter hoog en werd meters weggeslingerd. Ik voelde meteen mijn benen niet meer en wist eigenlijk gelijk dat het niet goed was.”

Hoe verliep het daarna?

“Ik ben met spoed met een helikopter naar het ziekenhuis gebracht en daar bleek dat één ruggenwervel verbrijzeld was en één gebroken. Dat veroorzaakte een complete dwarslaesie. Ook had ik acht gebroken ribben, twee gekneusde longen en een kapotte schouder: het deel dat in de schouderkom zit was afgebroken en verbrijzeld. Ik ben een aantal keer geopereerd en in januari en februari ook nog om de kop in het schouderblad te repareren. Die was van een eerdere operatie niet goed hersteld en ik heb nu wel echt beide armen nodig.”

Hoe gaat het nu met je?

“Het gevoel vanaf net onder mijn borstkas is weg. Mijn armen doen het gelukkig nog en ik leef nog. Zo sta ik erin. En zo kijk ik vooruit. Natuurlijk is mijn leven er heel anders uit komen te zien. Ik zit in een rolstoel en dat vraagt veel aanpassingen thuis en op het werk. We zijn nu eerst alles voor thuis aan het regelen. We wonen boven het bedrijf dus krijgen een lift en aanpassingen in de keuken en de badkamer en de slaapkamer. Zodra dat af is ga ik van het revalidatiecentrum waar ik nu zit weer naar huis.”

Hoe is het met je patisseriezaak gegaan de afgelopen periode?

“Ik ben ongelofelijk trots op het team en op Linda hoe zij het hebben gedaan. We hebben het bedrijf 12 jaar geleden neergezet en al die jaren zit je er zelf middenin. Nu keek ik met meer afstand naar het bedrijf en de mensen en ben ik daar ongelofelijk trots op. Ik ga vaak op zaterdag even langs en ik wil weer heel graag terugkomen in het bedrijf. Ik heb er heel veel zin in om te bakken en er weer tussen te staan. Daarvoor zijn wel aanpassingen nodig zoals een sta-op-rolstoel en flexibele werkbanken.

Ik ben alle mensen in het bedrijf en om ons heen heel dankbaar voor hoe ze alles hebben opgepakt. En ook mensen uit het vak hebben ons de afgelopen periode een warm hart toegedragen. De meeste banketbakkers in Nederland kennen elkaar en ik heb van heel veel mensen wat gehoord of een kaart gekregen.”

Hoe kijk je naar de toekomst?

“Ik sta wel iets anders in merk ik. Je beseft dat naast je werk meer dingen belangrijk voor je zijn. Als ondernemer ben je toch vaak 80 uur per week bezig. Linda en ik hadden het voornemen om de absolute top te halen en het is goed om die ambitie te hebben, maar de balans moet er wel zijn. Dat realiseer ik me nu meer. Maar: die drive in mij om alles beter, sneller, mooier te willen doen, zorgt er nu ook voor dat ik zo positief naar de toekomst kijk, dat ik weer zoveel zin heb om aan de slag te gaan. Als je iets écht wil, dan kan het. Dat voel ik nu ook zo.”

Interview Meesterschap

Nick beantwoordde vlak na het behalen van de Meestertitel de vijf vragen die we elke Meester de afgelopen jaren hebben voorgelegd. Deze vragen en antwoorden staan ook in het boek Meesterschap.

Waarom ik Meester wilde worden

“De drive om door te gaan, om altijd beter te worden, heb ik altijd gehad. Ik deed de meesterproef om mezelf uit te dagen. Ik vind de meestertitel echt iets heel moois wat je kunt halen in ons ambacht, het is een wedstrijd met jezelf. Natuurlijk helpt het halen van de Meestertitel ook om je naam als patissier en bedrijf definitief op de kaart te zetten. Daags na het Meesterexamen stond er een stukje over mij in het Parool: dat wordt door vrijwel elke Amsterdammer gelezen. En zoiets merk je meteen in de winkel: we zijn overladen met felicitaties en bezoekjes.”

Wat het mij heeft gekost

“Ik ben altijd bezig met smaken en recepturen, dus ik hoefde daar voor de meesterproef niet veel mee te experimenteren. Ik weet welke smaken goed bij elkaar passen en hoe je een productieproces kunt sturen, ik heb zoveel ideeën in mijn hoofd. Meesterschap draait om meer dan techniek. Het is een proces van groei, vallen en opstaan, van kennis doorgeven en jezelf blijven ontwikkelen. Het showstuk weerspiegelt mijn reis, de passie, de leercurves en de verbindingen die mij hier hebben gebracht. Het symboliseert niet alleen mijn liefde voor het vak maar ook de mensen en ervaringen die mij gevormd hebben tot de vakman die ik vandaag ben.”

Wat ik ervan heb geleerd

“Mijn reis in de patisserie is nog lang niet voorbij. Dit meesterstuk was geen eindpunt, maar een moment van reflectie, waarin ik terugkijk op alles wat me heeft gevormd. Het is een ode aan de mensen die mij hebben geïnspireerd, ondersteund en uitgedaagd, en aan de passie voor het vak die mij drijft om altijd te blijven leren en groeien.”

Wat het mij heeft gebracht

“Het was heel bijzonder om samen met mijn partner Linda mijn levensloop in kaart te brengen. Ik had besloten om als thema voor mijn examen mijn reis als patissier in beeld te brengen. Die reis begon bij de ijstaart van mijn moeder, bij de pistachenootjes die altijd bij mijn vader op tafel stonden en bij de rozentuin van mijn oma. Ik herinnerde me weer hoe ik als kind vlierbloesem plukte. Alle mensen die iets voor mij hebben betekend, heb ik in mijn examen verwerkt. Het was mooi om daarbij stil te staan en deze mensen te eren via smaken en gerechten. Ik heb daarvan opnieuw geleerd dat verbinding het meest waardevolle is dat er bestaat.”

Mijn rol als Meester

“Tijdens mijn opleiding tot banketbakker kwam ik in aanraking met de zeer inspirerende docent Han le Blanc. Voor het eerst zag iemand iets in mij – en dat doet wat met je. Ik kreeg plezier in bakken en wist ineens de hyperfocus die mijn ADHD met zich meebrengt om te buigen in iets positiefs. Patisserie werd vanaf dat moment mijn hyperfocus. Later, toen ik bij Patisserie Holtkamp in Amsterdam ging werken, ontving ik ook van eigenaar Cees Holtkamp respect en waardering. Dat heeft me veel vertrouwen en bovenal heel veel plezier in het vak gegeven. Het zijn dit soort rollen die ik als Meester ook hoop te vervullen. We zetten ons met ons bedrijf in als leerbedrijf, ik praat mee in het Regionaal Overleg voor Bakkerij Onderwijs en doe veel voor scholen. Als Meester Patissier hoop ik jong talent te inspireren en waar mogelijk te begeleiden. Ik ben graag degene die iets in jou ziet, zodat jij jezelf verder kunt ontwikkelen.”

Nick van Doorn

Nick van Doorn (1980) heeft als kind eigenlijk geen idee wat hij later worden wil. Hij heeft ADHD en is dyslectisch, wat studeren niet gemakkelijk maakt. Net als zijn broer kiest hij voor een koksopleiding. Hier wordt hij geconfronteerd met lessen rondom koken, serveren en bakken. En wanneer dat laatste aan de beurt komt, gebeurt er iets bijzonders. Nick haalt ineens negens en tienen voor zijn creaties. Nick neemt een zaterdagbaantje bij een bakker in Duivendrecht en werkt later als bedrijfsleider bij Patisserie Holtkamp in Amsterdam. In 2014 opent hij samen met zijn partner Linda van der Lee, die hij bij Patisserie Holtkamp heeft leren kennen, Patisserie Linnick in Amsterdam-Zuid. Op 2 juni 2025 behaalt Nick de titel Meester Patissier.

Tekst: Linda van ’t Land
Publicatie: Bakkers in Bedrijf